En nu ben ik hartstikke wees

Gijs van der Sanden, ‘En nu ben ik hartstikke wees’, https://www.trouw.nl/samenleving/en-nu-ben-ik-hartstikke-wees~aae333e3/, Trouw (6 mei 2017).

Verdriet

Zonder dat ik er erg in had, is dat gemis bij me gaan horen. (…) Ongemakkelijk blijft het. Op mijn leeftijd gaan mensen er altijd van uit dat je ouders nog gewoon in leven zijn. (…) Ik zou inmiddels een boek kunnen vullen met ongemakkelijke of ongepaste reacties op de dood van mijn ouders. Mensen vullen vaak van alles voor je in. (…) Ondanks mijn allergie voor medelijden zijn er genoeg momenten waarop ik me miskend voel. (…) Als vrienden aan elkaar vertellen hoe rustgevend het is om af en toe een weekend bij hun ouders te vertoeven. Als ik weer eens hoor over een ‘ja’-woord, of als er weer een geboortekaartje op de mat valt. (…) Verdriet laat zich niet vangen, weet ik nu. (…) En inmiddels houdt het zich soms lange tijd koest.