Menu Home

Zijn we echt zo opgebrand? – Ik wil wel, maar ik kan niet

Margreet Fogteloo, Rosa van Gool, ‘Zijn we echt zo opgebrand? – Ik wil wel, maar ik kan niet’, https://www.groene.nl/artikel/ik-wil-wel-maar-ik-kan-niet, De Groene Amsterdammer (31 oktober 2018)

Intrinsieke motivatie

Het is heel belangrijk om naar je lichaam te luisteren en de signalen niet te negeren. (…) Inmiddels ritselt het van specifieke risicogroepen. (…) Ook bij kleuters liggen er gevaren op de loer, zo staat beschreven in het boekje ‘Burn-out begint in de kleuterklas: Hoe perfectionisme mensen doet opbranden’. (…) Lang voordat de term eind jaren zeventig in Amerika opdook er beschrijvingen waren van mensen die lijden aan mentale uitputting. Eind negentiende eeuw sprak men over een ‘neurasthenie’, zenuwzwakte. (…) Zenuwzwakte viel eind negentiende eeuw samen met de overgang van een agrarische naar een industriële samenleving, burn-out met de transformatie van de postindustriële naar een dienstverlenende samenleving. (…) Vanuit dit perspectief kun je beter begrijpen waarom een mentale uitputtingstoestand ook voorkomt bij iemand die een activiteit als ‘verplichtend’ ervaart.(…) Burn-out is een symptoom van de moderniteit. (…) In onze tijd heeft moderniteit een reflexieve wending genomen. De identiteit van mensen ligt niet meer vast, zoals voorheen, door je plaats in de gemeenschap of je rol in het arbeidsbestel. (…) Gebrek aan autonomie op de werkvloer. Een ontbrekend narratief. Te hoge verwachtingen. Te veel prikkels. Onzekerheid over de toekomst – verklaringen voor mentale uitputting zijn er genoeg. Waar ligt de oplossing? Terug naar de pre-industriële tijd is (…) geen optie. (…) Uit (…) onderzoek blijkt dat mensen die verslaafd zijn aan hun werk en daardoor zo hard werken zich uitputten, maar dat mensen die bevlogen zijn hard werken omdat ze intrinsiek zijn gemotiveerd – dat beschermt hen juist tegen het krijgen van een burn-out.

Categorieën:Geen categorie

Stichting Hapsis Utrecht