Jongvolwassenen van wie een ouder sterft, weten door rouw beter wat belangrijk en wat bijzaak is

Nadia Ezzeroili, ‘Jongvolwassenen van wie een ouder sterft, weten door rouw beter wat belangrijk en wat bijzaak is’, https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/jongvolwassenen-van-wie-een-ouder-sterft-weten-door-rouw-beter-wat-belangrijk-en-wat-bijzaak-is~bc090339/, De Volkskrant (17 februari 2020)

Als je rouwt staat alles stil, of je komt niet meer goed mee op hetzelfde tempo. Veel mensen die ik sprak voor het boek gaven aan dat ze een achterstand ervoeren na de dood van vader of moeder. Ook ik heb af en toe het gevoel dat ik nog steeds een achterstand van twee jaar moet inlopen, dat ik net iets harder moet hollen. (…) Maar over het algemeen merk ik dat er – ongeacht de leeftijd van de nabestaande – in Nederland een taboe rust op dood en rouwen. De benadering van rouwende nabestaanden is vaak terughoudend en krampachtig. Voor mij gaat praten over rouw niet alleen over pijn en verdriet. Rouwen is ook mooie herinneringen ophalen. Het hoeft allemaal niet zo zwaar van toon te zijn. (…) Je hoort weleens het credo dat wat jou niet doodt, jou sterker maakt. Het is verleidelijk om daar in mee te gaan, maar eigenlijk is het geen gezonde instelling in een wereld waarin jongvolwassenen al de lat voor zichzelf hoog leggen en een burn-out op de loer ligt.

Zoeknaam

Ameline Ansu

Gegevens

Van harte gecondoleerd – jong en verder zonder ouder(s), uitgegeven door Het Spectrum, 176 bladzijdes, 17,99 euro.