In onze prestatiemaatschappij is iedereen een marathonloper (maar waar rennen we heen?)

Lynn Berger, ‘In onze prestatiemaatschappij is iedereen een marathonloper (maar waar rennen we heen?)’, https://decorrespondent.nl/11458/in-onze-prestatiemaatschappij-is-iedereen-een-marathonloper-maar-waar-rennen-we-heen/4246094686152-30b8ebe9, De Correspondent (4 augustus 2020)

Door de vanzelfsprekendheid waarmee we ambitie tegenwoordig bejubelen, zou je haast vergeten dat de term ambitie – van het Latijnse ambitio, wat ‘eerzuchtig zijn’ of ‘streven’ betekent – lang een negatieve lading had. Denkers als Machiavelli, Rousseau en Locke zagen ambitie als de oorzaak van oorlog, corruptie en rebellie – kortom, als een van de voornaamste bedreigingen van politieke en maatschappelijke stabiliteit. (…) Pas vanaf de zeventiende eeuw ontstond het idee dat er zonder ambitie, hoewel nog steeds eerder een zonde dan een deugd, weinig vooruitgang geboekt zou zijn. (…) Inmiddels is de twijfel er wel van af. Ambitie wordt gevierd, geprezen en tot onderwerp van Hollywoodhits gemaakt. Of in elk geval vieren we de toewijding die bij ambitie komt kijken. (…) Passie is een doel op zich geworden, in plaats van een bijproduct van interesse.