Ons falen en verdriet wordt steeds vaker ingekaderd als een stoornis

Kimberly van den Hengel, ‘Trudy Dehue: ons falen en verdriet wordt steeds vaker ingekaderd als een stoornis’, https://www.brainwash.nl/bijdrage/trudy-dehue-ons-falen-en-verdriet-wordt-steeds-vaker-ingekaderd-als-stoornis, Brainwash, Human, NPO (20 augustus 2020)

We framen alle pijn en verdriet steeds vaker in termen van depressie. (…) Die term is geen neutrale beschrijving, omdat hij de oorzaak én oplossing van het leed automatisch bij het lijdende individu zelf legt. (…) Een hardnekkige misvatting die we (…) over wetenschap hebben, is dat het een rechtstreekse weerspiegeling van de werkelijkheid is. Dat wetenschap ‘ontdekt’ hoe het zit. En wat we vaak vergeten, is dat classificaties consequenties hebben: de manier waarop we de wereld conceptueel indelen, heeft gevolgen voor hoe we de wereld vormgeven. (…) We leven in een samenleving die mensen steeds meer door de bril van de psychiater is gaan bekijken. (…) Classificaties creëren realiteiten: een mens leert door een diagnose anders in het leven te gaan staan. En er wordt anders naar je gekeken. Mensen zijn vaak blij met een psychiatrische diagnose, omdat die enige verontschuldiging biedt voor hoe je bent. (…) Het is stigmatiserend, je bent meteen een probleemgeval geworden. (…) Menselijk falen en verdriet wordt steeds vaker ingekaderd als een stoornis. (…) Stoornissen standaardiseren mensen. Terwijl je mensen ook als individuen kunt behandelen. (…) Het verdriet van de wetenschap is dat ze alleen maar wordt bewonderd om dat wat ze niet kan zijn. We moeten niet verwachten van wetenschappers dat ze de werkelijkheid blootleggen, en eigenlijk onderschat je ze daarmee ook. (…) Het woord ‘feit’ komt van het Latijnse woord ‘facere’, wat ‘maken’ en ‘doen’ betekent. Met de opkomst van het positivistische denken rond de 20e eeuw is het woord langzaam van betekenis veranderd, en is het verworden tot een ding dat vaststaat.